Anne-Marie Snels Voorzitter

Column nr. 4 2014

‘Triggert’ de kop van mijn column u? Bij lezing wordt die wel duidelijk…

Arbeidsvoorwaarden
U zit te wachten op een arbeidsvoorwaardenresultaat. U baalt, net als wij, dat er nog geen resultaten zijn. Wij hebben echter niet stilgezeten en ‘achter de schermen’ veelvuldig met de werkgever gesproken. Leek er eerder sprake van een positieve kentering in het overleg en een klein arbeidsvoorwaardenresultaat, nu verzandt datzelfde overleg wederom in stroperigheid en toezeggingen die de werkgever niet of te laat nakomt. Daar worden we samen allesbehalve vrolijk van.

Op grote vraagstukken als arbeidsvoorwaarden, het AOW-gat en pensioen zijn dus nog géén resultaten geboekt. Dat ligt niet aan ons, maar des te meer aan dit Kabinet en de werkgever. Wij gaan niét bij de pakken neerzitten. We laten zien dat wij een lange adem hebben, zoals met het Hoger Beroep rond het AOW- gat. Dat garandeert geen resultaat, maar laat wel zien dat we ‘tot het gaatje gaan’.

Op dit moment wordt een agenda opgesteld tussen vakbonden en werkgever om alle lastige vraagstukken te gaan bespreken. En beweert de werkgever voortdurend ‘bij hoog en laag’ goede intenties te hebben. Ik zeg, eerst zien, dan geloven. Een ding weet ik wel, de houding van de werkgever draagt er volstrekt niet toe bij dat het vertrouwen van het Defensiepersoneel hersteld wordt! Daar is écht veel meer voor nodig dan ‘goede intenties’.

De HDP en het AOW-gat
Met enige verbazing heb ik kennisgenomen van de actie van de Hoofddirecteur Personeel die personeelsleden oproept met hem in gesprek te gaan over het AOW-gat en mogelijke oplossingen. Nu kunnen we de werkgever niet verbieden met het personeel te spreken. Maar de bonden zijn voor dit soort zaken de overlegpartner. Wij vertegenwoordigen, samen met de andere bonden, ruim 80% van de Defensiewerknemers. En natuurlijk leggen wij ons oor te luisteren bij de leden. Dat lijkt me een stuk representatiever dan een gesprek tussen de HDP en vijftien personeelsleden.

Mali
De AFMP was volop in de publiciteit rond Mali (zie onze website). Het personeel in kamp Castor is nog steeds gehuisvest in tenten die niet bestand zijn tegen mogelijke raketaanvallen, waarvan er al verschillende dicht bij het kamp waren. Wij vragen ons af of de huidige huisvesting in lijn is met het dreigingsbeeld. Eindelijk worden er nu scherfwerende containers naar Mali gestuurd. Dit is de zoveelste discussie rond de inzet van materiaal bij deze missie. Eerst was het de kleding, toen de medivac-helikopters en nu de huisvesting. Het kamp en de middelen hadden gereed moeten zijn vóórdat de grootste troepenmacht arriveerde. Nu moet er maandenlang genoegen worden genomen met een onveilige situatie. Wat als het dreigingsbeeld verder oploopt? Krijgen we dan opnieuw discussie of er gepantserde containers nodig zijn, die vervolgens ook weer bestelt en geleverd moeten worden wat wederom lang gaat duren? Defensie trekt geen lessen uit het verleden, bij de missies in Irak en Afghanistan voerden we dezelfde discussie. Wij hebben al vaker aangegeven dat er ongelooflijk veel bezuinigd is, dat heeft de flexibiliteit en inzetmogelijkheden van de krijgsmacht fors aangetast. De Defensieorganisatie heeft de middelen en de menskracht niet meer om de topprestaties te leveren die desondanks door de politiek verwacht worden. Dat brengt risico’s met zich mee. Het nemen van vermijdbare risico’s vinden wij onverantwoord. Door bezuinigingen mag de veiligheid van het personeel in Mali en elders in de Defensieorganisatie nóóit in het geding zijn.

Verder maak ik me zorgen over mogelijke gezondheidsproblemen vanwege fijnstof in Mali. Hierover heeft de AFMP vragen gesteld aan Defensie; we informeren u in de volgende OpLinie.

Meer geld naar Defensie?
Er is een roep om Defensie meer budget te geven. Hier kan ik kort over zijn: eerst zien, dan geloven. Als het om Defensiebesluiten gaat lijkt alles zo traag te gaan als een achteruitlopende slak!

Prettige vakantie
Tot slot wens ik u een fijne vakantie toe, of u nu weggaat of thuisblijft.