Ton van den Berg Voorzitter

Kan ik op jullie rekenen?

Zo, dit is mijn eerste blog en dat vind ik wel een ‘dingetje’. Op 31 maart ben ik verkozen tot voorzitter. Elders op deze website stel ik mezelf al voor, dus dat laat ik in deze blog even voor wat het is.

Allereerst wil ik Anne-Marie bedanken voor haar tomeloze inzet voor de AFMP. Ze heeft jarenlang keihard gewerkt om de belangen van jullie, de leden, te behartigen. Nu ik het stokje heb overgenomen, is het aan mij om deze taak te gaan uitvoeren: namens jullie strijden voor een fatsoenlijke beloning en voor een veilige werkomgeving.

Voor mij persoonlijk is dat een hele verandering. De afgelopen 14 jaar heb ik binnen Defensie doorgebracht en nu mag ik van buitenaf naar binnen kijken. Ik merk dat ik iedere dag meer aan mijn rol begin te wennen en dat ik steeds beter mijn eigen stem vind.

Ondertussen draait de wereld vrolijk door. Zo is de formatie na de Tweede Kamerverkiezingen in volle gang. Bijna alle leden van de Vaste Kamercommissie Defensie zullen wijzigen. En dan heb ik het nog niet gehad over de coronacrisis en de langdurige (financiële) gevolgen die dit met zich gaat meebrengen.

Ook binnen onze verenging moeten we binnenkort belangrijke stappen zetten. We gaan over niet al te lange tijd besluiten nemen over hoe we onze vereniging willen gaan inrichten, waar we voor staan en waarvoor we gaan, hoe we onze leden het best kunnen bereiken en hoe we leden kunnen werven én behouden. Dit is een ongelofelijke uitdaging.

En dan Defensie. Het overleg ligt stil, omdat Defensie onze redelijke looneis niet wilde honoreren. Terwijl de beleidsbepalers over abstracte HR-modellen dromen, zien de burgers en de militairen van Defensie door inflatie hun inkomen achteruit gaan. Allerlei sessies worden georganiseerd over het loongebouw en het toekomstige HR-model, terwijl in werkelijkheid bizar weinig vooruitgang is geboekt.

Het wordt dan ook tijd dat de top van Defensie laat zien dat ‘Personeel op 1’ geen loze strijdkreet is, maar dat daadwerkelijk stappen worden gezet naar een fatsoenlijke cao. Daarna moeten we als de wiedeweerga concrete afspraken gaan maken om uiteindelijk te komen tot zaken als een nieuw loonhuis en functiewaarderingssysteem.

Laat het maar aan ons als bestuur, en dus ook aan mij als voorzitter, over om voor jullie belangen te knokken. Als dit betekent dat we tot actie moeten overgaan, dan schuwen we dat natuurlijk niet. En daar heb ik jullie bij nodig. Niet alleen om samen met mij actie te voeren voor een goede en rechtvaardige cao, maar ook om te horen wat er binnen de organisatie leeft. Of om te horen wat ik persoonlijk kan verbeteren. Ik ben er ten slotte voor jullie, niet andersom. Kan ik op jullie rekenen?