Anne-Marie Snels Voorzitter

Kijk je weg of zoek je de verbinding?

Na een warme zomer komt het hele land weer in beweging en valt deze OpLinie weer op je deurmat. Een verhaal springt er wat mij betreft echt uit, het interview met Coen Verbraak naar aanleiding van zijn documentaire ‘Srebrenica, de machteloze missie van Dutchbat’ en vooral de interviews met Dutchbatters.

Lees de webversie van het langere artikel via deze link. Wat was ik onder de indruk van die documentaire. Deze sneed werkelijk door mijn ziel. Het voelde als ‘eindelijk gerechtigheid’ voor al die Dutchbatters die destijds in een onmogelijke positie zijn geplaatst. Het zette me ook aan het denken, omdat ik zag wat het met de geïnterviewde (oud-)militairen deed en doet. De pijn waarmee zij nog dagelijks worstelen. En dat geldt niet alleen voor Dutchbatters, maar ook voor veel andere militairen die in buiten- of in binnenland heftige ervaringen hebben opgedaan. Ervaringen die nooit meer van je netvlies verdwijnen. Een veteraan die vorig jaar door journalisten van de Volkskrant werd geïnterviewd, zei het treffend: ‘De oorlog zit altijd in mijn hoofd’.

Je zult maar een van die collega’s zijn die nog regelmatig of zelfs voortdurend worstelt met zijn of haar ervaringen. Hebben we daar met ons allen wel voldoende aandacht voor? Heeft de werkgever Defensie daarvoor wel voldoende aandacht? Is de kameraadschap waar iedereen binnen Defensie prat op gaat er ook altijd als het niet goed met collega’s gaat? Of weerhoudt de ‘can do mentaliteit’ en de ‘stoere-mannencultuur’ mensen er vooral van om zich kwetsbaar op te stellen? Geldt niet vooral: ‘Als je niet stoer bent, dan ben je verloren’?

Wat kun je zelf doen als je ziet dat een collega het moeilijk heeft? Kijk je weg of zoek je de verbinding, ga je het gesprek aan en bied je een luisterend oor? Het kan een wereld van verschil maken door ook kameraadschap te tonen aan die collega die in de problemen zit. En let daarbij vooral op die collega die veelal stil is. Zoek zo nodig samen met de betrokkene hulp, binnen of buiten Defensie.

Tegen de mensen die strijden om hun leven op de rails te houden of te krijgen, zou ik willen zeggen: praat, zoek contact en zo nodig hulp. En doe dat voordat het boven je hoofd groeit. In mijn gesprekken met leden merk ik dat dat de weg opent naar oplossingen.

Tegen de leidinggevenden van Defensie zeg ik: ‘Neem je verantwoordelijkheid!’. Dat doe je niet alleen door de hulpverlening in structuren te organiseren, zoals bijvoorbeeld het Veteranenloket. Als werkgever moet je zowel in de opleiding als in de dagelijkse praktijk volop aandacht schenken aan wat je als militair kan overkomen en welke impact dat op een mens heeft. Ga daarover in gesprek met je mensen, creëer een open sfeer en heb hiervoor voortdurend aandacht.

Zullen we op die manier het leven van collega’s die dat nodig hebben samen wat mooier maken?

Met hartelijke groet,

Anne-Marie Snels
Voorzitter AFMP

Heb je de documentaire gemist? Die kun je nog terugkijken op npostart/srebrenica, de machteloze missie van Dutchbat.