Kaat Mossel Lifecoach Thuisfrontsupport

Verwachtingsmanagement

Verwachtingsmanagement is belangrijk als je nieuwe avonturen aangaat. Dit vergat ik. Ik vergat ook hoe belangrijk het is je te focussen op oplossingen. Niet op het probleem. Zoals toen mijn mijnheer thuiskwam met dat verhaal over zijn nieuwe functie: een paar maanden United States. En daarna Leeuwarden.

Ik dacht niet in oplossingen, maar ging vol voor het probleem. Enkel kon ik nog denken aan het gemis en wéér alleen de toko runnen. Overvolle weekenden en een lege plek aan de eettafel en vooral in bed doordeweeks. En dat weer een jaar. Of twee jaar, want het loopt altijd uit. Ik voerde de druk op. Zo liet ik bijna geen mogelijkheid onbenut om te laten weten hoe zeer ik hem miste. Dat hij hierna écht, maar dan ook écht, in de buurt moest blijven. Niet in een kamertje op één of andere basis, maar thuis. Vijf van de zeven jaren apart slapen vind ik namelijk killing. Omdat het inmiddels coronatijd was en thuiswerken en -blijven de enige opties waren, keek ik elke avond uit naar ons videotelefoontje voor de gezamenlijke Spaanse les met onze puber.

Verwachtingsmanagement! Terwijl ik leefde voor de contactmomenten doordeweeks en onze weekenden als gezin, wilde hij gewoon rust. Hij wilde niet nadenken over wat er ná deze functie ging komen, maar volop genieten van wat hij nu doet. Hij had zeker niet de behoefte om elke avond met ons te bellen. Of tussendoor te appen. Geen vakantie opnemen in de zomer, een disaster waiting to happen!

Juist in de periodes dat je niet samen bent, zijn je verwachtingen over en weer van enorm belang. Wat heb je nodig en wat kun je leveren? Als daarin verschil zit, komt er teleurstelling die zomaar kan veranderen in boosheid. Voor je het weet, zijn die weekenden in het algemeen en je leven samen in het bijzonder een stuk minder leuk.

Als thuisfront win je soms en verlies je soms, bijvoorbeeld van Defensie. Dus heb ik mijn verwachtingen op dat vlak aangepast. Ik ben veel meer dan enkel zijn thuisfront. Even leek ik dat te vergeten. Sommige dingen heb je niet in de hand en kun je beter loslaten. Andere dingen krijgen daardoor ruimte. En die ruimte gebruik ik voor mezelf, voor mijn kinderen en mijn kleinkind. Voor de gave en lieve mensen om me heen die er zeker voor mij zijn. Voor de nieuwe dingen die ik wil leren óf wil verbeteren, zoals de Spaanse taal. Met de achterliggende focus om mijn 54e jaar een goede kick-off te geven. En ik ga een studie volgen om mijn werk beter te kunnen uitvoeren.

Die slogan… je weet wel… ‘Zonder thuisfront geen inzet’? Wat denken jullie van ‘Vóór het thuisfront geen inzet’. Want al die partners met een weekendhuwelijk zijn bij Defensie onzichtbaar. We zijn met velen. En het valt niet mee!